Quatorze Juillet. Frankrijk viert feest, maar voor het peloton staat er geen champagne klaar. De tiende etappe van de Tour de France 2026 trekt door het Centraal Massief, over wegen die eerst geduldig wachten en vervolgens helling na helling op de renners afvuren. De favorieten etappe 10 Tour de France 2026 komen uit twee werelden. Aan de ene kant staan de klassementsmannen, met Tadej Pogačar als vanzelfsprekende blikvanger. Aan de andere kant wachten sterke aanvallers als Richard Carapaz en Tom Pidcock op de vrijheid van een grote vlucht. Juist die onzekerheid maakt de rit naar Le Lioran zo aantrekkelijk. Krijgen we net als de vorige keer op Le Lorian een mooi gevecht tussen de grote klasbakken?

Voorbeschouwing etappe 10 Tour de France 2026: Quatorze Juillet in het Centraal Massief

Etappe 10 voert van Aurillac naar Le Lioran over 166,6 kilometer. Met ongeveer 3.900 hoogtemeters is het een van de zwaarste ritten van de eerste Tourhelft. Toch houdt het parcours zijn kaarten aanvankelijk tegen de borst. De openingsfase is relatief vlak; pas in de laatste tachtig kilometer begint de weg voortdurend te stijgen en te dalen.

De eerste gecategoriseerde klim is de Côte de Pailherols, 3 kilometer aan 7,2%. Daarna volgen de Col de la Griffoul, 5,9 kilometer aan 6,7%, de Col Prat de Bouc, 3,1 kilometer aan 6,5%, en de Côte de Murat, 5,2 kilometer aan 5,3%. Geen van deze beklimmingen beslist de rit alleen, maar samen trekken ze langzaam de kracht uit de benen.

De finale krijgt vorm op de Puy Mary. Deze klim is 7,8 kilometer lang aan gemiddeld 6%, maar wordt naar de top toe steeds steiler. De laatste 2,2 kilometer lopen aan gemiddeld 8,8% omhoog. Daar kan het peloton breken en worden renners die eerder op de dag te gul met hun krachten omsprongen onverbiddelijk teruggeworpen.

Na een korte afdaling wacht de Col de Pertus: 4,4 kilometer aan 8,5%. Op de top zijn er nog slechts veertien kilometer te rijden. Vervolgens volgt ook nog de Col de Font de Cère, 3,1 kilometer aan 5,8%, voordat de renners Le Lioran bereiken.

De laatste veertig kilometer zijn bekend terrein. In 2024 reed Tadej Pogačar bergop weg, maar keerde Jonas Vingegaard terug. De Deen versloeg hem vervolgens in de sprint. Het werd een van de meest veelzeggende momenten van die Tour. Twee jaar later keert het peloton terug naar dezelfde finale, met boven de koers de onvermijdelijke vraag of Pogačar hier revanche wil nemen.

Toch behoort Le Lioran niet uitsluitend toe aan de klassementsmannen. In 2016 zegevierde Greg Van Avermaet vanuit een ontsnapping. Het Centraal Massief is geen bergketen die vooraf netjes vertelt welk type renner zal winnen. Hier kan een favoriet toeslaan, maar ook een aanvaller die op tijd uit het zicht verdwijnt.

Favorieten etappe 10 Tour de France 2026

De duidelijke topfavoriet is Tadej Pogačar. Het parcours lijkt bijna speciaal voor hem ontworpen. De beklimmingen zijn niet eindeloos lang, maar wel steil en explosief. De afdalingen en korte tussenstukken vragen voortdurend om versnellen, herstellen en opnieuw versnellen. Dat is precies het terrein waarop Pogačar vaak het verschil maakt.

Daarbij hangt de herinnering aan 2024 nog boven Le Lioran. Pogačar leek die dag de koers in handen te hebben, maar werd teruggehaald en geklopt door Vingegaard. De Sloveen heeft inmiddels voldoende ritten gewonnen om zo’n nederlaag te relativeren, maar kampioenen vergeten zelden de plaatsen waar iemand anders het laatste woord had.

De belangrijkste vraag is of UAE Team Emirates-XRG bereid is om de rit te controleren. Pogačar heeft al een comfortabele positie in het klassement en het zwaartepunt van de Tour ligt later. Laat zijn ploeg een sterke kopgroep vertrekken, dan kan de winnaar uit de vlucht komen. Houdt UAE de voorsprong beperkt, dan is Pogačar de man die iedereen moet verslaan.

Richard Carapaz en Tom Pidcock als gevaarlijkste aanvallers

Richard Carapaz is een van de meest logische favorieten vanuit een ontsnapping. De Ecuadoraan houdt van zware dagen waarop controle langzaam plaatsmaakt voor instinct. Hij kan bergop versnellen, heeft ervaring met lange aanvallen en won in 2024 al een vergelijkbare rit door het middengebergte met aankomst in SuperDévoluy.

EF Education-EasyPost heeft bovendien meerdere opties. Ook Ben Healy en Alex Baudin kunnen mee in de vlucht. Dat geeft Carapaz de mogelijkheid om af te wachten, terwijl zijn ploeggenoten de concurrentie onder druk zetten. Vooral Baudin kan onderweg bovendien geïnteresseerd zijn in de bergpunten.

Tom Pidcock vindt een parcours dat misschien nog beter bij hem past. Zijn klassement is grotendeels verdwenen, waardoor hij meer bewegingsvrijheid kan krijgen. De korte, steile beklimmingen en technische afdalingen sluiten aan bij zijn explosiviteit en stuurvaardigheid.

Pidcock liet voor de rustdag al zien dat hij zin heeft om aan te vallen. In Le Lioran hoeft hij normaal gesproken geen snelle renner als Mathieu van der Poel mee te slepen naar de finish. Als hij de ruimte krijgt en met een kleine groep de finale ingaat, is hij een van de gevaarlijkste mannen van de dag.

Kan Jonas Vingegaard zijn kunststuk uit 2024 herhalen?

Jonas Vingegaard mag vanzelfsprekend niet ontbreken. In 2024 wist hij juist in deze finale een aanval van Pogačar ongedaan te maken en de Sloveen vervolgens in de sprint te verslaan. Het was een overwinning die niemand vooraf als vanzelfsprekend had beschouwd.

De Deen zal ditmaal waarschijnlijk niet als eerste aanvallen. Zijn kracht ligt vooral in het langdurig onder druk zetten van zijn concurrenten en het benutten van een moment waarop anderen verzwakken. Wordt het een strijd tussen de klassementsmannen, dan is Vingegaard opnieuw een serieuze kandidaat.

Ook Remco Evenepoel hoort bij de kanshebbers. Hij werd in de vergelijkbare rit van 2024 derde en kan op de opeenvolgende beklimmingen zijn eigen hoge tempo rijden. De steile passages zijn lastig, maar de vele stukken tussen de hellingen geven hem mogelijkheden om met zijn motor schade te herstellen of juist druk te zetten.

Isaac Del Toro is een tweede sterke kaart voor UAE. Hij staat hoog in het jongerenklassement en beschikt over de explosiviteit om op de Puy Mary of de Pertus mee te gaan. De vraag is vooral hoeveel vrijheid hij naast Pogačar krijgt.

Franse favorieten op Quatorze Juillet

Op 14 juli kijkt Frankrijk altijd net iets nadrukkelijker naar zijn eigen renners. Paul Seixas is de naam die de meeste dromen oproept. Een negentienjarige Fransman die op de nationale feestdag in het Centraal Massief zijn eerste Tourrit wint: het scenario lijkt bijna te mooi om waar te zijn.

Seixas rijdt voorlopig een sterke Tour en behoort tussen de klassementsmannen tot de betere klimmers. Als hij de vrijheid krijgt om aan te vallen, of lang kan aanhaken wanneer de favorieten elkaar bestrijden, kan hij hoog eindigen.

Kévin Vauquelin begon met klassementsambities aan deze Tour, maar verloor vroeg veel tijd. Dat nadeel kan nu juist een voordeel worden. Hij staat ver genoeg om ruimte te krijgen en liet in etappe 4 al zien dat hij aanvallend wil koersen.

Ook Valentin Paret-Peintre verdient aandacht. Hij won eerder al een zware bergrit naar de Mont Ventoux en is op een goede dag sterk genoeg om vanuit een vlucht tot diep in de finale mee te doen. Alex Baudin kan eveneens profiteren van het parcours en de strijd om de bergpunten.

Outsiders en long shots voor etappe 10

Lennert Van Eetvelt is een interessante outsider. De Belg is explosief, kan goed uit de voeten op steile beklimmingen en reed in de eerste bergritten al sterk. Als Lotto-Intermarché voor de aanval kiest, kan hij een belangrijke rol spelen. Zijn ploeggenoot Georg Zimmermann is eveneens geschikt voor een lange ontsnapping.

Tobias Halland Johannessen verloor in de Pyreneeën tijd in het klassement en kreeg daardoor meer vrijheid. In etappe 9 kwam hij al dicht bij de zege. De Noor heeft de klimbenen en de aanvalslust om opnieuw mee te schuiven.

Voor Nederlands succes wordt vooral gekeken naar Frank van den Broek. Hij viel deze Tour al meerdere keren aan zonder groot resultaat, maar heeft in eerdere Tourdeelnames bewezen dat hij op zware overgangsdagen boven zichzelf kan uitstijgen.

Andere renners om in de gaten te houden zijn Marco Frigo, Michael Storer, Raúl García Pierna, Pablo Castrillo, Jordan Jegat, Ion Izagirre en Ramses Debruyne. Zij zullen normaal gesproken een grote vlucht nodig hebben, maar beschikken over voldoende klimvermogen om ver te komen als de klassementsploegen niet controleren.

Favorieten etappe 10 Tour de France – Wie wint etappe 10 van de Tour de France 2026?

Alles hangt af van de honger van Pogačar en de tactiek van UAE Team Emirates-XRG. Besluit de geletruidrager dat hij in Le Lioran nog iets recht te zetten heeft, dan wordt het voor de aanvallers bijzonder moeilijk. De steile finale en het historische duel met Vingegaard maken hem dan de uitgesproken favoriet.

Laat UAE de vlucht echter vertrekken, dan schuiven Richard Carapaz en Tom Pidcock naar voren als de meest waarschijnlijke winnaars. Daarachter vormen Van Eetvelt, Johannessen, Vauquelin en Paret-Peintre een gevaarlijke tweede lijn.

Onze favoriet blijft Tadej Pogačar. Niet alleen vanwege zijn vorm en kwaliteiten, maar ook omdat sommige plaatsen in de Tour een renner blijven roepen. Le Lioran is voor Pogačar zo’n plek: de plaats waar Vingegaard hem in 2024 het laatste woord ontnam.

Meer over de Tour de France 2026?

Lees ook onze uitgebreide Scorito Tips etappe 10 Tour de France 2026 en bekijk daarna de vooruitblik op etappe 11 van de Tour de France 2026.